zaloguj

Zawartość tej strony wymaga nowszej wersji programu Adobe Flash Player.

Pobierz odtwarzacz Adobe Flash

> start
 
┼ÜW. MIKO┼üAJ Z MYRY  
 
┼Üw. Miko┼éaj urodzi┼é si─Ö prawdopodobnie w bogatej rodzinie zamieszka┼éej w Patarze w Lycji (prowincja Azji Mniejszej). Wybrany zosta┼é biskupem zaniedbanej podówczas diecezji Myry, któr─ů zarz─ůdza┼é z wielk─ů trosk─ů i wiar─ů. Tam w┼éa┼Ťnie zas┼éyn─ů┼é sw─ů ┼Ťwi─Öto┼Ťci─ů, zapa┼éem i cudami. Zmar┼é ok. 350 r. Niewielka ilo┼Ť─ç autentycznych informacji na jego temat ch─Ötnie uzupe┼éniana by┼éa kolorowymi szczegó┼éami legend.

Pierwsz─ů biografi─Ö Miko┼éaja napisano w 9 wieku, najbardziej jednak upowszechni┼éa si─Ö jego biografia spisana przez Szymona Metaphrastesa w wieku 10.
Historycy greccy utrzymuj─ů, ┼╝e Miko┼éaj cierpia┼é uwi─Özienie i nie wypar┼é si─Ö wiary podczas prze┼Ťladowa┼ä Dioklecjana. Obecny by┼é na Soborze w Nicei, gdzie pot─Öpia┼é arianizm. Jedna z opowie┼Ťci twierdzi, ┼╝e nawet uderzy┼é heretyka Ariusza. Dodaj─ů tak┼╝e, ┼╝e Miko┼éaj zmar┼é w stolicy swej diecezji, Myrze. Niestety brak konkretnych dowodów historycznych potwierdzaj─ůcych te fakty.
Ju┼╝ w czasach Justyniana (VI wiek) w Konstantynopolu znajdowa┼éa si─Ö bazylika zbudowana ku czci ┼Ťw. Miko┼éaja. Od IX wieku na wschodzie oraz od XI na zachodzie by┼é on jednym z najpopularniejszych ┼Ťwi─Ötych, a tak┼╝e przedmiotem licznych legend. Mówi─ů one o nim jako o m┼éodym cz┼éowieku, który zdecydowa┼é si─Ö po┼Ťwi─Öci─ç swoje pieni─ůdze na dzia┼éalno┼Ť─ç charytatywn─ů, a ca┼ée swe ┼╝ycie na nawracanie grzeszników.
Legendy mówi─ů te┼╝, ┼╝e cho─ç móg┼é on odnale┼║─ç jedno┼Ť─ç z Bogiem w ┼╝yciu monastycznym, uzna┼é, ┼╝e nie chce zamyka─ç si─Ö w klasztorze. Chcia┼é bowiem i┼Ť─ç w ┼Ťlady Jezusa w─Ödruj─ůcego po Palestynie. Podczas jednej ze swych podró┼╝y uciszy┼é fale morza - dlatego te┼╝ uwa┼╝any jest za patrona ┼╝eglarzy i podró┼╝ników.
Pewien obywatel Patary utraci┼é swój maj─ůtek i poniewa┼╝ nie móg┼é zapewni─ç posagu swym trzem córkom, grozi┼éo im zej┼Ťcie na z┼é─ů drog─Ö. S┼éysz─ůc o tym, Miko┼éaj wzi─ů┼é mieszek ze z┼éotem i wrzuci┼é go przez okno do domu tego cz┼éowieka. Najstarsza córka wysz┼éa dzi─Öki temu za m─ů┼╝. Podobnie uczyni┼é te┼╝ wobec dwóch pozosta┼éych dziewcz─ůt. St─ůd cz─Östo przedstawiano go na obrazach z trzema mieszkami. B┼é─Ödna interpretacja tego wizerunku (my┼Ťlano, ┼╝e s─ů to g┼éowy dzieci) przyczyni┼éa si─Ö do powstania innej (makabrycznej!) historii, wed┼éug której Miko┼éaj wskrzesi┼é trzech ch┼éopców zamordowanych wcze┼Ťniej i zakonserwowanych przez w┼éa┼Ťciciela gospody.
Inna legenda mówi o tym, ┼╝e Miko┼éaj pojawi┼é si─Ö marynarzom pochwyconym przez sztorm u wybrze┼╝y Lycji i doprowadzi┼é ich bezpiecznie do portu. Dlatego te┼╝ cz─Östo mo┼╝na spotka─ç ko┼Ťcio┼éy po┼Ťwi─Öcone temu ┼Ťwi─Ötemu znajduj─ůce si─Ö blisko brzegu morza. Jeszcze inne podanie twierdzi, ┼╝e pojawi┼é si─Ö we ┼Ťnie Konstantynowi i sprawi┼é, ┼╝e ten ocali┼é od ┼Ťmierci trzech nies┼éusznie oskar┼╝onych urz─Ödników. Inna wersja tej historii mówi, ┼╝e gubernator Myry przyj─ůwszy ┼éapówk─Ö zgodzi┼é si─Ö wyda─ç na ┼Ťmier─ç trzech niewinnych ludzi. Gdy kat mia┼é ju┼╝ pozbawi─ç ich ┼╝ycia, pojawi┼é si─Ö biskup tego miasta, Miko┼éaj i powstrzyma┼é od wykonania wyroku, a nast─Öpnie zwróci┼é si─Ö do gubernatora z tak przekonuj─ůc─ů mow─ů, ┼╝e ten przyzna┼é si─Ö do swego wyst─Öpku i poprosi┼é o wybaczenie.
Gdy Myra dosta┼éa si─Ö w r─Öce Saracenów, miasta w┼éoskie wykorzysta┼éy okazj─Ö, by zdoby─ç relikwie Miko┼éaja. Zosta┼éy one wykradzione przez kupców w┼éoskich i dotar┼éy do Bari na po┼éudniu W┼éoch w roku 1087. Wybudowano tam nowy ko┼Ťció┼é ku czci ┼Ťwi─Ötego, a przy jego konsekracji obecny by┼é papie┼╝ Urban II. W ten sposób kult ┼Ťwi─Ötego Miko┼éaja sta┼é si─Ö jeszcze popularniejszy, a sanktuarium sta┼éo si─Ö jednym z centrów pielgrzymkowych ┼Ťredniowiecznej Europy. U grobu ┼Ťw. Miko┼éaja dokonywa┼éy si─Ö liczne cuda.
Popularne wyobra┼╝enie "┼Ťwi─Ötego Miko┼éaja" (Santa Claus, Sint Klaus) jest niestety mieszank─ů elementów ró┼╝nych kultur ludowych: niderlandzki zwyczaj obdarowywania dzieci prezentami w dniu jego ┼Ťwi─Öta miesza si─Ö tu z wyobra┼╝eniem czarodzieja, który karze niegrzeczne dzieci, grzeczne za┼Ť nagradza, a tak┼╝e z postaci─ů germa┼äskiego bóstwa Thora, który kojarzony by┼é z zim─ů i je┼║dzi┼é na saniach zaprz─Ö┼╝onych w kozy.
W ┼Ťredniowiecznej Europie dzie┼ä ┼Ťw. Miko┼éaja by┼é okazj─ů do wyboru "ch┼éopca-biskupa", który sprawowa┼é rz─ůdy a┼╝ do ┼Ťwi─Öta M┼éodzianków (28.12). Zwyczaj ten dotrwa┼é jeszcze do naszych czasów w Montserrat w Katalonii.
Emblematem ┼Ťw. Miko┼éaja w sztuce s─ů trzy kule. Czasem ukazywany jest jako: (1) m┼éody m─Ö┼╝czyzna wrzucaj─ůcy trzy z┼éote kule w okno trzech biednych dziewczyn; (2) wskrzeszaj─ůcy troje dzieci z beczki z marynat─ů; (3) ratuj─ůcy rozbitków z wraku statku; (4) przywracaj─ůcy ┼╝ycie nies┼éusznie powieszonemu cz┼éowiekowi; (5) jako noworodek chwal─ůcy Boga. Szczególn─ů czci─ů otaczany jest w Bari, Monserrat, i w Rosji.
powr´┐Żt
czytania na kazdy dzie˝ czytania na kazdy dzie˝
licznik odwiedzin:
473577
www.kepice.koszalin.opoka.org.pl / parafia.kepice.eu                                                                                                                                 design & hosting f-ski.pl