zaloguj

Zawartość tej strony wymaga nowszej wersji programu Adobe Flash Player.

Pobierz odtwarzacz Adobe Flash

> start

Odpust zupełny
zwi─ůzany z
Koronk─ů do Bo┼╝ego Mi┼éosierdzia

PENITENCJARIA APOSTOLSKA
DEKRET O ZWI─äZANIU ODPUSTÓW Z AKTAMI KULTU
SPEŁNIANYMI DLA UCZCZENIA BOŻEGO MIŁOSIERDZIA


«Mi┼éosierdzie Twoje, Bo┼╝e, nie zna granic, niewyczerpany jest skarbiec Twojej dobroci...» (modlitwa po hymnie Te Deum).


«Bo┼╝e, Ty przez przebaczenie i lito┼Ť─ç najpe┼éniej okazujesz swoj─ů wszechmoc» (modlitwa z XXVI niedzieli okresu zwyk┼éego) — tak ┼Ťpiewa, wiernie i z pokor─ů, ┼Ťwi─Öta Matka Ko┼Ťció┼é. Niezmierzona ┼éaskawo┼Ť─ç Bo┼╝a, okazywana zarówno ca┼éemu rodzajowi ludzkiemu, jak i ka┼╝demu cz┼éowiekowi, przejawia si─Ö bowiem w sposób szczególnie wyra┼║ny, gdy sam Bóg wszechmog─ůcy odpuszcza grzechy i uchybienia moralne, winnych za┼Ť po ojcowsku dopuszcza na nowo do przyja┼║ni z sob─ů, któr─ů z w┼éasnej winy utracili.
Wierni, poruszeni tym do g┼é─Öbi serca, rozpami─Ötuj─ů tajemnice Bo┼╝ego przebaczenia i z pobo┼╝no┼Ťci─ů je sprawuj─ů; rozumiej─ů oni w pe┼éni, jak bardzo jest godziwe, a nawet konieczne, aby Lud Bo┼╝y wielbi┼é specjalnymi modlitwami Bo┼╝e Mi┼éosierdzie i zarazem — spe┼éniwszy z wdzi─Öcznym sercem wymagane uczynki i niezb─Ödne warunki — móg┼é uzyskiwa─ç duchowe dobra czerpane ze skarbca Ko┼Ťcio┼éa. «Misterium paschalne stanowi szczytowy punkt tego w┼éa┼Ťnie objawienia i urzeczywistnienia mi┼éosierdzia, które zdolne jest usprawiedliwi─ç cz┼éowieka, przywróci─ç sprawiedliwo┼Ť─ç w znaczeniu owego zbawczego ┼éadu, jaki Bóg od pocz─ůtku zamierzy┼é w cz┼éowieku, a przez cz┼éowieka w ┼Ťwiecie» (Dives in misericordia, 7).
Istotnie, Mi┼éosierdzie Bo┼╝e zdolne jest przebaczy─ç najci─Ö┼╝sze nawet grzechy, ale czyni─ůc to, sk┼éania wiernych do wzbudzenia w sobie nadprzyrodzonego ┼╝alu, nie tylko psychologicznego, za w┼éasne grzechy, tak ┼╝e podejmuj─ů oni — równie┼╝ z pomoc─ů ┼éaski Bo┼╝ej — mocne postanowienie, by ju┼╝ wi─Öcej nie grzeszy─ç. Takie duchowe usposobienie pozwala rzeczywi┼Ťcie uzyska─ç wybaczenie grzechów ┼Ťmiertelnych, kiedy wierny przyjmuje z po┼╝ytkiem sakrament pokuty, lub te┼╝ ┼╝a┼éuje za nie przez akt doskona┼éej mi┼éo┼Ťci b─ůd┼║ doskona┼éego ┼╝alu i postanawia przyst─ůpi─ç jak najpr─Ödzej do sakramentu pokuty. Nasz Pan Jezus Chrystus w przypowie┼Ťci o synu marnotrawnym poucza nas bowiem, ┼╝e grzesznik winien wyzna─ç swoj─ů n─Ödz─Ö przed Bogiem, mówi─ůc: «Ojcze, zgrzeszy┼éem przeciw Niebu i wzgl─Ödem ciebie; ju┼╝ nie jestem godzien nazywa─ç si─Ö twoim synem» (┼ük 15, 18-19), i dostrzec w tym dzia┼éanie Bo┼╝e: «by┼é umar┼éy, a znów o┼╝y┼é, zagin─ů┼é a odnalaz┼é si─Ö» (┼ük 15, 32).
┼Üwi─Öty Jan Pawe┼é II, wiedziony pastersk─ů trosk─ů o dusze i poruszony rozwa┼╝aniem dobroci Ojca Mi┼éosierdzia, pragn─ůc wpoi─ç g┼é─Öboko w umys┼éy wiernych te nakazy i pouczenia wiary chrze┼Ťcija┼äskiej, postanowi┼é, aby II Niedziela Wielkanocna by┼éa po┼Ťwi─Öcona rozpami─Ötywaniu ze szczególn─ů pobo┼╝no┼Ťci─ů tych darów ┼éaski, i nada┼é jej miano Niedzieli Mi┼éosierdzia Bo┼╝ego (Kongregacja ds. Kultu Bo┼╝ego i Dyscypliny Sakramentów, dekret Misericors et miserator, 5 maja 2000 r.).

Ewangelia z II Niedzieli Wielkanocnej opowiada o przedziwnych dzie┼éach, jakich dokona┼é Chrystus Pan w samym dniu zmartwychwstania, gdy po raz pierwszy ukaza┼é si─Ö publicznie: «Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, cho─ç drzwi by┼éy zamkni─Öte z obawy przed ┼╗ydami, przyszed┼é Jezus, stan─ů┼é po┼Ťrodku i rzek┼é do nich: 'Pokój wam!' A to powiedziawszy, pokaza┼é im r─Öce i bok. Uradowali si─Ö zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzek┼é do nich: 'Pokój wam! Jak Ojciec Mnie pos┼éa┼é, tak i Ja was posy┼éam'. Po tych s┼éowach tchn─ů┼é na nich i powiedzia┼é im: 'We┼║mijcie Ducha ┼Üwi─Ötego! Którym odpu┼Ťcicie grzechy, s─ů im odpuszczone, a którym zatrzymacie, s─ů im zatrzymane'» (J 20, 19-23).

A┼╝eby wierni prze┼╝ywali to ┼Ťwi─Öto z g┼é─Öbok─ů pobo┼╝no┼Ťci─ů, Ojciec ┼Üwi─Öty rozporz─ůdzi┼é, ┼╝e we wspomnian─ů niedziel─Ö b─Ödzie mo┼╝na dost─ůpi─ç odpustu zupe┼énego, zgodnie ze wskazaniami podanymi poni┼╝ej. Dzi─Öki temu wierni b─Öd─ů mogli obficiej korzysta─ç z daru pocieszenia Ducha ┼Üwi─Ötego, a przez to ┼╝ywi─ç coraz wi─Öksz─ů mi┼éo┼Ť─ç do Boga i bli┼║niego; kiedy za┼Ť uzyskaj─ů oni Bo┼╝e przebaczenie, sami b─Öd─ů z kolei gotowi przebaczy─ç ochoczo braciom.
Dzi─Öki temu wierni w sposób doskonalszy zachowywa─ç b─Öd─ů ducha Ewangelii, urzeczywistniaj─ůc w sobie odnow─Ö wskazan─ů i wprowadzon─ů przez Sobór Watyka┼äski II: «Chrze┼Ťcijanie, pami─Ötaj─ůc o s┼éowach Pana: 'Po tym wszyscy poznaj─ů, ┼╝e┼Ťcie uczniami moimi, je┼Ťli b─Ödziecie si─Ö wzajemnie mi┼éowali' (J 13, 35), niczego nie powinni pragn─ů─ç gor─Öcej, ni┼╝ ┼╝eby coraz wielkoduszniej i skuteczniej s┼éu┼╝y─ç ludziom w dzisiejszym ┼Ťwiecie. (...) Ojciec za┼Ť chce, aby┼Ťmy we wszystkich ludziach rozpoznali Chrystusa jako brata i skutecznie mi┼éowali, tak s┼éowem, jak i czynem» (Gaudium et spes, 93).

Dlatego ┼Üwi─Öty Jan Pawe┼é II, powodowany gor─ůcym pragnieniem rozbudzenia w chrze┼Ťcija┼äskim ludzie jak naj┼╝ywszej czci Bo┼╝ego Mi┼éosierdzia — ze wzgl─Ödu na przebogate duchowe owoce, jakie mo┼╝e ona wyda─ç — podczas audiencji udzielonej w dniu 13 czerwca 2002 r. ni┼╝ej podpisanym, prze┼éo┼╝onym Penitencjarii Apostolskiej, zechcia┼é przyzna─ç odpusty na nast─Öpuj─ůcych zasadach:
Udziela si─Ö odpustu zupe┼énego na zwyk┼éych warunkach (spowied┼║ sakramentalna, komunia eucharystyczna, modlitwa w intencjach papieskich) wiernemu, który w II Niedziel─Ö Wielkanocn─ů, czyli Mi┼éosierdzia Bo┼╝ego, w jakimkolwiek ko┼Ťciele lub kaplicy, z sercem ca┼ékowicie wolnym od wszelkiego przywi─ůzania do jakiegokolwiek grzechu, cho─çby powszedniego, we┼║mie udzia┼é w pobo┼╝nych praktykach spe┼énianych ku czci Bo┼╝ego Mi┼éosierdzia albo przynajmniej odmówi przed Naj┼Ťwi─Ötszym Sakramentem Eucharystii, wystawionym publicznie lub ukrytym w tabernakulum, modlitw─Ö «Ojcze nasz» i Credo, dodaj─ůc pobo┼╝ne wezwanie do Pana Jezusa Mi┼éosiernego (np. «Jezu Mi┼éosierny, ufam Tobie»).
Udziela si─Ö odpustu cz─ůstkowego wiernemu, który — przynajmniej z sercem skruszonym — skieruje do Pana Jezusa Mi┼éosiernego jedno z prawnie zatwierdzonych pobo┼╝nych wezwa┼ä.
Ponadto marynarze, którzy wykonuj─ů swoje obowi─ůzki na niezmierzonych obszarach mórz; niezliczeni bracia, których tragedie wojenne, wydarzenia polityczne, uci─ů┼╝liwe warunki naturalne i inne podobne przyczyny zmusi┼éy do opuszczenia rodzinnej ziemi; chorzy i ich opiekunowie oraz ci wszyscy, którzy z uzasadnionej przyczyny nie mog─ů opu┼Ťci─ç domów lub wykonuj─ů pilnie potrzebne zadania dla dobra spo┼éeczno┼Ťci, mog─ů uzyska─ç odpust zupe┼ény w Niedziel─Ö Mi┼éosierdzia Bo┼╝ego, je┼Ťli wyrzekaj─ůc si─Ö ca┼ékowicie jakiegokolwiek grzechu, jak to zosta┼éo powiedziane powy┼╝ej, i z zamiarem spe┼énienia — gdy tylko b─Ödzie to mo┼╝liwe — trzech zwyk┼éych warunków, odmówi─ů przed ┼Ťwi─Ötym wizerunkiem naszego Pana Jezusa Mi┼éosiernego modlitw─Ö «Ojcze nasz» i Credo, dodaj─ůc pobo┼╝ne wezwanie do Pana Jezusa Mi┼éosiernego (np. «Jezu Mi┼éosierny, ufam Tobie»).
Gdyby nawet to nie by┼éo mo┼╝liwe, tego samego dnia b─Öd─ů mogli uzyska─ç odpust zupe┼ény ci, którzy duchowo zjednocz─ů si─Ö z wiernymi, spe┼éniaj─ůcymi w zwyczajny sposób przepisane praktyki w celu otrzymania odpustu, i ofiaruj─ů Mi┼éosiernemu Bogu modlitw─Ö, a wraz z ni─ů cierpienia spowodowane chorob─ů i trudy swojego ┼╝ycia, podejmuj─ůc zarazem postanowienie, ┼╝e spe┼éni─ů oni trzy przepisane warunki uzyskania odpustu zupe┼énego, gdy tylko b─Ödzie to mo┼╝liwe.

Kap┼éani pe┼éni─ůcy pos┼éug─Ö duszpastersk─ů, zw┼éaszcza proboszczowie, winni informowa─ç w najw┼éa┼Ťciwszy sposób wiernych o tym zbawiennym rozporz─ůdzeniu Ko┼Ťcio┼éa, gorliwie i ofiarnie s┼éucha─ç ich spowiedzi, za┼Ť w Niedziel─Ö Mi┼éosierdzia Bo┼╝ego, po odprawieniu Mszy ┼Ťw. lub Nieszporów, albo podczas nabo┼╝e┼ästwa ku czci Mi┼éosierdzia Bo┼╝ego, przewodniczy─ç — z godno┼Ťci─ů nale┼╝n─ů temu obrz─Ödowi — odmawianiu zaleconych wy┼╝ej modlitw; pomni wreszcie, ┼╝e «b┼éogos┼éawieni mi┼éosierni, albowiem oni mi┼éosierdzia dost─ůpi─ů» (Mt 5, 7), niech g┼éosz─ůc katechez─Ö zach─Öcaj─ů ┼éagodnie wiernych, aby jak najcz─Ö┼Ťciej spe┼éniali uczynki mi┼éo┼Ťci bli┼║niego lub mi┼éosierdzia, id─ůc za przyk┼éadem i przykazaniem Jezusa Chrystusa, zgodnie ze wskazaniami zawartymi w drugiej koncesji ogólnej Enchiridion Indulgentiarum.
Niniejszy dekret ma moc wieczyst─ů. Bez wzgl─Ödu na jakiekolwiek przeciwne rozporz─ůdzenia.

Rzym, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej, 29 czerwca 2002 r., w uroczysto┼Ť─ç ┼Üwi─Ötych Aposto┼éów Piotra i Paw┼éa.

Abp Luigi de Magistris
(tyt. Nova)
Propenitencjarz Wi─Ökszy
Gianfranco Girotti OFMConv
Regens



 

powr´┐Żt
czytania na kazdy dzie˝ czytania na kazdy dzie˝
licznik odwiedzin:
473560
www.kepice.koszalin.opoka.org.pl / parafia.kepice.eu                                                                                                                                 design & hosting f-ski.pl