zaloguj

Zawartość tej strony wymaga nowszej wersji programu Adobe Flash Player.

Pobierz odtwarzacz Adobe Flash

> start

Przemienienie Pańskie
*********      6  sierpnia     *********

Ewangelia prowadzi nas wraz z Chrystusem, Piotrem, Jakubem i Janem na gór─Ö Tabor. Tam Chrystus przemieni┼é si─Ö wobec swoich Aposto┼éów. Jego twarz zaja┼Ťnia┼éa jak s┼éo┼äce, a szaty sta┼éy si─Ö ol┼Ťniewaj─ůco bia┼ée. Aposto┼éowie byli zachwyceni, cho─ç poznali jedynie niewielki odblask wiecznej chwa┼éy Ojca, w której po swoim zmartwychwstaniu zasiad┼é Jezus. To wydarzenie pozosta┼éo tajemnic─ů dla pozosta┼éych uczniów - dowiedzieli si─Ö o nim dopiero po Wniebowst─ůpieniu.


Zdarzenie to Ewangeli┼Ťci musieli uwa┼╝a─ç za bardzo wa┼╝ne, skoro jego szczegó┼éowy opis umie┼Ťcili wszyscy synoptycy: ┼Ťw. Mateusz (Mt 17, 1-9), ┼Ťw. Marek (Mk 9, 1-8) i ┼Ťw. ┼üukasz (┼ük 9, 28-36). Równie┼╝ ┼Ťw. Piotr Aposto┼é przekaza┼é opis tego wydarzenia (2 P 1, 16-18). Mia┼éo ono miejsce po sze┼Ťciu dniach czy te┼╝ "jakoby w osiem dni" po uroczystym wyznaniu ┼Ťw. Piotra w okolicach Cezarei Filipowej (Mt 16, 13-20; Mk 8, 27-30; ┼ük 9, 18-21).
┼Üw. Cyryl Jerozolimski (+ 387) jako pierwszy wyrazi┼é pogl─ůd, ┼╝e gór─ů Przemienienia Chrystusa by┼éa góra Tabor. Za nim zdanie to powtarza ┼Ťw. Hieronim (+ ok. 420) i ca┼éa tradycja. Faktycznie, góra Tabor uwa┼╝ana by┼éa w staro┼╝ytno┼Ťci za ┼Ťwi─Öt─ů.
Mo┼╝e dziwi─ç szczegó┼é, ┼╝e zaraz po przybyciu na Gór─Ö Aposto┼éowie posn─Öli. Po odbytej bardzo uci─ů┼╝liwej drodze musieli utrudzi─ç si─Ö wspinaczk─ů, zw┼éaszcza, ┼╝e w─Ödrowali sze┼Ť─ç dni od Gór Hermonu.
W Starym Testamencie by┼éo powszechne przekonanie, ┼╝e Jahwe pokazuje si─Ö w ob┼éoku (Wj 40, 34; 1 Sm 8, 11). Dlatego w czasie Przemienienia ukazuje si─Ö ob┼éok, który okry┼é Chrystusa, Moj┼╝esza i Eliasza. G┼éos Bo┼╝y z ob┼éoku utwierdzi┼é uczniów w przekonaniu o teofanii, czyli objawieniu si─Ö Boga. Dlatego Ewangelista stwierdza, ┼╝e ┼Ťwiadkowie tego wydarzenia bardzo si─Ö zl─Ökli.
Termin "Przemienienie Pa┼äskie" nie jest adekwatny do greckiego s┼éowa metemorfothy, które ma o wiele g┼é─Öbsze znaczenie. Podczas gdy s┼éowo "przemienienie" oznacza zjawisko zewn─Ötrzne, to s┼éowo greckie si─Öga w istot─Ö zjawiska. Nale┼╝a┼éoby wi─Öc t┼éumaczy─ç, ┼╝e Chrystus okaza┼é si─Ö tym, kim jest w swojej naturze i istocie, ┼╝e jest Synem Bo┼╝ym. Przemienienie pozwoli┼éo Aposto┼éom zrozumie─ç, jak mizerne i niepe┼éne s─ů ich wyobra┼╝enia o Bogu. Chrystus przemieni┼é si─Ö na oczach Aposto┼éów, aby w dniach próby ich wiara w Niego nie zachwia┼éa si─Ö. Ewangelista wspomina, ┼╝e Eliasz i Moj┼╝esz rozmawiali z Chrystusem o Jego m─Öce. Zapewne przypomnieli uczniom Chrystusa wszystkie proroctwa, które zapowiada┼éy Mesjasza jako Odkupiciela rodzaju ludzkiego. Wydarzenie to musia┼éo mocno utkwi─ç w pami─Öci ┼Ťwiadków, skoro po wielu latach przypomni je ┼Ťw. Piotr w jednym ze swoich Listów (2 P 1, 16-18).

Uroczysto┼Ť─ç Przemienienia Pa┼äskiego na Wschodzie spotykamy ju┼╝ w VI wieku. By┼éa ona najwi─Ökszym ┼Ťwi─Ötem w ci─ůgu lata. Na Zachodzie jako ┼Ťwi─Öto obowi─ůzuj─ůce dla ca┼éego Ko┼Ťcio┼éa wprowadzi┼é j─ů papie┼╝ Kalikst III z podzi─Ökowaniem Panu Bogu za odniesione zwyci─Östwo or─Ö┼╝a chrze┼Ťcija┼äskiego pod Belgradem w dniu 6 sierpnia 1456 r. Wojskami dowodzi┼é wódz w─Ögierski Jan Hunyadi, a ca┼é─ů obron─Ö i bitw─Ö przygotowa┼é ┼Ťw. Jan Kapistran. Jednak lokalnie obchodzono to ┼Ťwi─Öto na Zachodzie ju┼╝ w VII wieku. W Polsce ┼Ťwi─Öto znane jest w XI wieku.

┼Üwi─Öto to przypomina, ┼╝e Jezus mo┼╝e w ka┼╝dej chwili odmieni─ç nasz los. Ma ono jednak jeszcze jeden, radosny, eschatologiczny aspekt: przyjdzie czas, ┼╝e Pan odmieni nas wszystkich; nawet nasze cia┼éa w tajemnicy zmartwychwstania uczyni uczestnikami swojej chwa┼éy. Dlatego dzisiejszy obchód jest dniem wielkiej rado┼Ťci i nadziei, ┼╝e nasze przebywanie na ziemi nie b─Ödzie ostateczne, ┼╝e przyjdzie po nim nieprzemijaj─ůca chwa┼éa.
Przemienienie to jednak nie tylko pami─ůtka dokonanego faktu. To nie tylko nadzieja tak┼╝e naszego zmartwychwstania i przemiany. To równocze┼Ťnie nakaz zostawiony przez Chrystusa, to zadanie wytyczone Jego wyznawcom. Warunkiem naszego eschatologicznego przemienienia jest sta┼éa przemiana duchowa, wewn─Ötrzne, uparte na┼Ťladowanie Chrystusa. Ta przemiana w zarodku musi mie─ç podstaw─Ö na ziemi, by do swej pe┼éni mog┼éa doj┼Ť─ç w wieczno┼Ťci. W drodze ku wieczno┼Ťci ucze┼ä Jezusa musi by─ç Mu wierny: my┼Ťl─ů, s┼éowem i chrze┼Ťcija┼äskim czynem.
Chrystus obiecuje, ┼╝e b─Ödziemy królowa─ç razem z Nim tam, gdzie - za Piotrem - b─Ödziemy powtarza─ç: "Mistrzu, jak dobrze, ┼╝e tu jeste┼Ťmy". Warunkiem jest to, aby┼Ťmy ju┼╝ teraz pami─Ötali o tym, co dla nas przygotowa┼é Bóg, i aby┼Ťmy ka┼╝dego dnia karmili si─Ö Jego S┼éowem i Cia┼éem. On chce, aby┼Ťmy ufnie i wytrwale si─Ö do Niego modlili, s┼éu┼╝yli bli┼║nim, rozwijaj─ůc w sobie cnoty. Takie d─ů┼╝enie do przemiany b─Ödzie odpowiedzi─ů na zaproszenie ┼Ťw. Paw┼éa: "Przemieniajcie si─Ö przez odnawianie umys┼éu" (Rz 12, 2).

 
                                                   
                               
powr´┐Żt
czytania na kazdy dzie˝ czytania na kazdy dzie˝
licznik odwiedzin:
473091
www.kepice.koszalin.opoka.org.pl / parafia.kepice.eu                                                                                                                                 design & hosting f-ski.pl